پاداش نیم میلیون تومانی برای کنترل حوادث پس از انتخابات!

به گزارش سلام، امور مالی وزارت صنایع و معادن به دستور مقامات ارشد این وزارتخانه برای کارکنان بسیجی این نهاد که در حوادث بعد از انتخابات فعال بودند و با معترضین برخورد می کردند مبلغ 500 هزار تومان پاداش در نظر گرفته است.

جالب آنکه بر روی چک این مبلغ که از سوی امور مالی وزارت صنایع صادر شده است نوشته شده ”به خاطر کنترل حوادث بعد از انتخابات“.

این اقدام وزارت صنایع مورد اعتراض دیگر کارکنان این وزارتخانه قرار گرفت

ســبـز یعنی پـرچـم ســرخ حــســـــیــن

امتــداد نــهــضــتـش با مـیـرحـســـــیـن 

 بسیجی دیروز کجا؟؟؟؟؟؟؟

بسیجی امروز کجا؟؟؟؟؟؟؟   

جلوی دوربین پلیس لبخند بزنید

مرگ رهبر، سوالی بدون پاسخ

جرم: رای دادن به موسوی

دلفین مینویی

فریبا پژوه، روزنامه نگار و وبلاگ نویس ایرانی که وبلاگش علی رغم سانسور و فیلترینگ بسیار مورد توجه جوانان ایرانی است، درحال حاضر در سلول خود در زندان اوین در انتظار دادگاهش نشسته است.

او تابستان امسال چند روز پس از انتخاب احمدی نژاد در وبلاگش که نام "پس از باران" را بر آن گذاشته می نویسد: "قلم من توتم من است و مهربان ترین مهربانان به آنچه در دستان من است." انتخاب مجدد احمدی نژاد در تاریخ ۱۲ ژوئن موجی از اعتراضات بی سابقه در تاریخ جمهوری اسلامی را سبب شد. او علی رغم سانسور و فیلترینگی شدیدی که از سوی حکومت در اینترنت اعمال می شود، این جرأت را یافته که در وبلاگش از تجاوز معترضان جوانان و تعطیل شدن انجمن روزنامه نگاران بنویسد. امروز این روزنامه نگار جوان درحال پرداخت بهای سنگینی برای این مسأله است. او که نزدیک به دو ماه است در زندان بدنام اوین بسر می برد، محکوم به سکوت است. او در سلول خود با دیوار ضخیم در انتظار محاکمه خود نشسته؛ محاکمه ای که از روند و نتیجه آن کاملاً بی اطلاع است.

فریبا پژوه تنها مورد نیست. ۲۳ روزنامه نگار که از آغاز اعتراضات دستگیر شده اند، همچنان در راهروهای دادگاه در انتظار محاکمه نشسته اند؛ دادگاه هایی که آنان را به راه اندازی "انقلاب مخملی" متهم می کنند. برخی از آنان حتی با پیژامه ای آبی رنگ در دادگاه حاضر و در برابر دوربین های صدا و سیمای ایران و در چارچوب یک دادگاه دسته جمعی به "اعتراف" مجبور شدند. در میان آنان، سه مرد جوان به مرگ محکوم شدند. آنها امکان درخواست تجدیدنظر دارند، ولی صدور این حکم به خوبی نمایانگر وحشتی است که در تهران حاکم است. به استثنای چند شخصیتی که اخیراً آزاد شده اند، مانند سعید حجاریان، یکی از رهبران اصلاحات، و بیژن خواجه پور، مشاور اقتصادی، بقیه زندانیان همچنان در انتظار حکم شان نشسته اند.

تاریخ ۲۸ اوت، ساعت ۷ شب، سه مرد با لباس شخصی، حکم جلب در دست، ناگهان وارد خانه پدری این روزنامه نگار جوان می شوند. چند روزی بود که او در وبلاگ خود از اعتراضات سبز می نوشت و به توصیه دوستانش قلم را کنار گذاشته بود. زمانی که سه مرد به خانه آمدند، او تنها بود. مادرش می گوید: "وقتی ما رسیدیم، آنها در سالن بودند و آماده بودند که دخترم را با خود ببرند. آنها گفتند مجبورند او را با خود ببرند، ولی او خیلی زود آزاد می شود." سه مهمان ناخوانده به تفتیش منزل می پردازند: بازرسی قفسه ها و کمدها، تفتیش دفترچه های یادداشت و توقیف یک کامپیوتر.

یکی از آنها همان طور که فریبا را به دنبال خود به سمت اتومبیل زانتیا که جلوی درب منزل پارک شده بود می کشید پرسید: "شما به موسوی رأی داده اید؟" مادر فریبا با عصبانیت پاسخ می دهد: "بله، مگر جرم است؟" در این خانواده هیچ کس این مسأله را مخفی نمی کند و آنها همگی به این نامزد اصلاحات و تغییرات رأی داده اند. این درحالی است که صلاحیت موسوی، نخست وزیر سابق جمهوری اسلامی، از سوی شورای نگهبان که یک نهاد حکومتی و زیر نظر آیت الله خامنه ای است تأیید شده. در واقع برچسب بیگانه گرایی به هیچ وجه به او نمی چسبد، زیرا او برخاسته و رشد یافته همین حکومت است. ولی نظرات اصلاح گرایانه و محبوبیت روزافزون او، خیلی سریع از او یک دشمن قسم خورده برای تندرویان حکومتی ساخت. تندروها برای خلاص شدن از شرّ او کاری نمی توانند بکنند، جز حمله به طرفدارانش. هدف: "توقف رشد جنبش سبز" و بی اعتبار جلوه دادن اعتراضات و مخالفان حکومت... یکی از همکاران فریبا می گوید: "فریبا قربانی این ورطه شده است."

در دادگاه انقلاب، جایی که پدر و مادر او نا امیدانه به هر طرف می روند، بدترین شایعات را در مورد دختر خود می شنوند: جاسوسی، اقدام به سرنگونی حکومت، ارتباط مخفی با بیگانگان. نعمت احمدی، یکی از دو وکیل او، که هنوز امکان دیدار با موکل خود را پیدا نکرده اند می گوید: "ماهیت روزنامه نگاری به این شکل است و ارتباط با دیگران در آن معنی ندارد."

منبع: فیگارو، ۱۳ اکتبر

سلام 

دوستان سبز و عزیزم  متاسفانه من دارم برای  

همیشه از ایران میرم و تا مدتی نمی تونم  

پست  

جدید بگذارم گرچه میدونم احمدی نژادی ها  

خوشحال میشن اما بی خیال اونا من واسه 

شما  

دوستای سبزم این پست رو میگذارم  همتون  

رو  

دوست دارم گرچه هیچ کدومتون رو ندیدم اما   

به  

خاطر عقاید سبز و پاکتون و به خاطر عدالت خواهی ها و تمام  

مهربونی   

ها و شجاعت هاتون  

دوستتون دارم . چند روز هست که نمیتونم به بخش مدیریتی ننجون  

مهدی کروبی برم آخرین  

پست من تو اون وبلاگ طنز ابراهیم نبوی بوده اگه پست گذاشتن که  

من  نادم هستم و به راه  

راست !!!! هدایت شدم باور نکنید چون من تا آخر عمرم سبز باقی  

میمونم 

   http://sablista.blogfa.com/   یادتون نره که به من سر بزنید  

هاااااااا 

به امید آزادی و عدالت   

خدانگهدار البته واسه یه مدت  

روزنامه النهار روز قدس را " روز تهران " خواند
انداختن عمامه خاتمی مشروعیت نظام ایران را ازبین برد

العربیه  : روزنامه النهار چاپ لبنان روز یکشنبه 20- 9- 2008 درمقاله ای به قلم احمد عیاش،حمله به محمد خاتمی رئیس جمهورسابق ایران درمراسم راهپیمایی روز جهانی قدس وبه زمین انداختن عمامه اوتوسط برخی از طرفداران دولت ایران را به عنوان از بین رفتن مشروعیت نظام در ایران دانست.

نویسنده که مقاله خود را تحت عنوان " عمامه خاتمی" در پایگاه اینترنتی روزنامه النهار لبنان منتشرکرده ، نوشت " وقتی عمامه رئیس جمهور سابق ایران را از سر او می اندازند به طور همزمان مشروعیت نظام تندروی ایران نیز که حتی تاب تحمل شخصیت های بزرگ خود که خاتمی به حق نماینده آنهاست را ندارد از بین می رود."

نویسنده با اشاره به سفر سال 2003 محمد خاتمی به لبنان وی را قهرمان گفتگوی تمدن ها برشمرد و افزود "آیا درست است کسانی که شش سال پیش در لبنان از خاتمی استقبال کردند اکنون وی را فراموش کرده باشند."

احمد عیاش سپس با انتقاد از موضع سید حسن نصرالله دبیرکل حزب الله لبنان در این باره می افزاید "سید حسن نصرالله دبیرکل حزب الله لبنان درمراسم روزقدس درجنوب لبنان از طریق ویدئو سخنرانی می کرد از آنچه چند ساعت قبل در تهران اتفاق افتاده بود اطلاع داشت اما نه تنها اشاره ای به این موضوع نکرد بلکه گفت مردم همه شهرهای ایران امروز به خیابان آمدند تا حمایت خود را از قدس فلسطین لبنان و غزه اعلام کنند ،ولی وی درسخنان خود آنچه را عناصر نظام بر سر اصلاح طلبان می آورند نادیده گرفت وحتی به شعار نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران که درتهران سرداده شد ، اشاره ای نکرد.

این نویسنده عرب لبنانی با ستایش از محمد خاتمی وهمفکران وی آنان را شجاع خواند وگفت "آنان امید را در دلها زنده می کنند ... عمامه امام موسی صدر در 31 اوت سال 1978 در لیبی به زمین انداخته شد اما اگر وی نیز حرف هایی همانند آنچه که این روزها آزادمردان ایران می زنند عمامه وی را نیز دیروز در تهران به زمین می انداختند."

این نویسنده لبنانی در پایان مقاله خود روز 18 سپتامبر که مراسم روزقدس در آن برگزارشد را روزتهران نامید وتاکید کرد این روز امید به آینده را بار دیگر در این منطقه زنده کرد.

حضور گسترده هواداران مهدی کروبی و میرحسین موسوی، دو نامزد معترض به نتایج دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در تظاهرات روز قدس در ایران، تازه ترین و بارزترین نشانه تداوم بحرانی حل ناشده است که از سه ماه پیش و در پی معرفی محمود احمدی نژاد به عنوان فرد پیروز انتخابات آغاز شده است.

در سه ماه گذشته، ایران به تمامی درگیر بحرانی بوده که ابعاد آن تنها به بحث انتخابات ریاست جمهوری و نتایج آن محدود نمانده و به طور فزاینده ای عالی ترین ارکان قدرت در جمهوری اسلامی را در برگرفته است.

بر اساس گزارش ها، عکس ها و فیلم های منتشر شده از تظاهرات روز جمعه، ۲۷ شهریور، دست کم ده ها هزار تن از شهروندان معترض به رویکرد حاکمیت در تهران و چند شهر دیگر از جمله اصفهان، شیراز، رشت، تبریز، مشهد و کرمانشاه، پس از مدتی وقفه در ابراز مخالفت های خیابانی خود، بار دیگر در خیابان ها شعارهایی را سر دادند که تقریبا تمامی رویکردهای حاکم در عرصه های مختلف از نحوه اعلام نتایج انتخابات گرفته تا چگونگی برخورد با معترضان به این نتایج و سیاست خارجی جمهوری اسلامی را در برمی گرفت. 

در هفته های اخیر و در پی برخوردهای خشن نیروهای بسیجی، امنیتی و انتظامی با معترضان، و نیز به دلیل خودداری دستگاه های مسئول از ارایه هرگونه مجوز تجمع، ادامه بازداشت های گسترده چهره های شناخته شده در میان هواداران مهدی کروبی و میرحسین موسوی و اعمال محدودیت های گسترده در اطلاع رسانی و ارتباط این دو با هواداران خود، میزان حضور مخالفان در تجمعات خیابانی کاهش یافته بود.

با وجود این، عدم حضور معترضان در خیابان ها هرگز به عنوان نشانه ای از فروکش کردن بحران قلمداد نشد و همزمان، در اقداماتی کم سابقه و از جهاتی بی سابقه، مشروعیت حاکمان از سوی چهره هایی متنفذ زیر سوال رفت.

مهم ترین ویژگی اعتراضات و انتقادات اخیر در ایران که عمدتا بیانگر شکاف عمیق در میان نخبگانی است که زمانی زیر چتر واحدی جمع شده بودند، تغییر هدف انتقادها از محمود احمدی نژاد به آیت الله علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی بوده است.

نامه آیت الله حسینعلی منتظری به مراجع تقلید، انتقادات شدید و علنی آیت الله علی محمد دستغیب نماینده استان فارس در مجلس خبرگان رهبری از آیت الله خامنه ای، نامه سرگشاده شماری از استادان دانشگاه تهران به رهبر جمهوری اسلامی و صراحت یافتن لحن چهره های سرشناس در جناح اصلاح طلب در انتقاد از آیت الله خامنه ای، نمونه هایی روشن از این وضعیت است که با اقداماتی نظیر ترور نماینده استان کردستان در مجلس خبرگان رهبری که از هواداران محمود احمدی نژاد خوانده شده، ابعاد پیچیده تری یافته است.

از سوی دیگر، حضور گسترده مخالفان در تظاهراتی که تا پیش از این به طور کامل از سوی حکومت سازمان داده می شد، نمونه دیگری از دشواری های جمهوری اسلامی برای گذشتن از بحران کنونی و ندادن مجالی برای بیان اعتراض ها را به نمایش گذاشت.

یک ماه پس از انتخابات، در پی حضور اکبر هاشمی رفسنجانی در خطبه های نماز جمعه تهران، طیف گسترده ای از مخالفان که در کسب هرگونه مجوز تجمعی ناکام مانده بودند، از نماز جمعه به عنوان فرصتی برای بیان علنی حضور خود بهره گرفتند.

چنین اقدامی اگرچه با درگیری هایی همراه بود، اما در عین حال نشان داد که مراسمی سراسر حکومتی در جمهوری اسلامی این قابلیت و زمینه را به سادگی فراهم می آورند که کارکردهایی متفاوت با خواسته های سازمان دهندگان بیابند.

همین تجربه و تلقی موجب شد که برای نخستین بار پس از درگذشت آیت الله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی، مراسم سخنرانی های شب قدر در مزار وی لغو شود، اجازه برگزاری مراسم بزرگداشت آیت الله طالقانی داده نشود و بر خلاف سال های گذشته اعلام شود که نماز عید فطر به امامت آیت الله خامنه ای نه در مصلای تهران بلکه در دانشگاه تهران که ظرفیت پذیرش نمازگزاران کمتری را دارد و کنترل وضعیت را آسان تر می سازد، برگزار خواهد شد.

جمهوری اسلامی همواره از مراسمی نظیر نماز جمعه و سخنرانی های روحانیون و چهره های شاخص خود و نیز راهپیمایی هایی مانند روز قدس و ۲۲ بهمن به عنوان دلیل و سندی مبنی بر میزان مشروعیت و محبوبیت مردمی و نشان دادن پایگاه اجتماعی مستحکم خود استفاده کرده بود.

همین کارکرد موجب شده که میزان روزها و مراسمی از این دست به طور قابل ملاحظه ای در ایران بالا باشد.

اکنون به نظر می رسد که همین وضعیت به یکی از اصلی ترین دغدغه های امنیتی رهبران جمهوری اسلامی بدل شده است.

معترضانی که امکانی برای تجمع و بیان آزادانه خواسته های خود در شرایط کنونی نمی یابند، با آگاهی از همین دغدغه بر میزان تلاش خود برای حضوری حتی اگر شده حداقلی افزوده اند و به نظر می رسد که با نزدیک شدن به زمان آغاز سال تحصیلی، این تلاش ابعاد گسترده تری به خود گرفته است.

یک صد روز پس از آغاز بزرگ ترین بحرانی که جمهوری اسلامی در دوران سی ساله خود با آن روبه رو بوده، به نظر می رسد که هواداران نتیجه اعلام شده انتخابات نه تنها چندان در متقاعد کردن مخالفان کامیاب نبوده اند بلکه در عمل، خود را در بن بستی خودساخته قرار داده اند.

چنین موقعیتی موجب شده است که اعتراضی که دامنه اش به دستگاه های اجرایی و نظارتی در انتخابات محدود بود، اکنون در گستره ای به مراتب وسیع تر اصلی ترین نهادهای قدرت در ایران را هدف قرار دهد.

به این ترتیب، رادیکال تر شدن خواسته های معترضان و محدود نماندن مطالبات به ابطال نتایج انتخابات یا برگزاری مجدد انتخابات حتی اگر با واکنش های تندتر حاکمیت همراه شود، می تواند هر چه بیشتر بر احتمال پیچیده تر و دشوارتر شدن شرایط خروج از بن بست و رسیدن به هرنوع تفاهم و سازش مخالفان و موافقان وضعیت کنونی بیفزاید. 

تظاهرات معترضان در روز جهانی قدس در تهران

به رغم هشدارهای داده شده درباره برگزاری تجمعات اعتراضی همزمان با برگزاری راهپیمایی روز قدس، از تهران و دیگر شهرهای ایران خبر می‌رسد که حامیان جنبش سبز و معترضان به نتایج انتخابات بار دیگر با حضور پرشمار در خیابان‌ها دست به تظاهرات زده‌اند.

یک شاهد عینی که در حوالی میدان ولی عصر تهران حضور داشت، به رادیو فردا گفت که جمعیت عظیمی که برای تمایز از سایر تظاهرکنندگان نمادهای سبز به همراه داشتند، در محدوده خیابان کریمخان زند و میدان ولی‌عصر تجمع کرده‌اند و تقریباً این محدوده سبزپوش شده است.

تصاویر جنایت ا.ن

ایران را سبز نکنیم  

 ایران را سبز نکنیم  

 شاید این نفت روان می رود به لبنان  

 تا فرو شوید اندوه مالی همسایه را    

یا که در بیشه ی دور بسیجی ای کند هرزگی   

 تا ز هوس خویش کند قربانی   

 دختری حق جو را به سادگی   

 ایران را سبز نکنیم   

شاید که در پای چاه نفتی   

 بشکه ی همسایه ای گردد پر  

 ایران را سبز نکنیم   

 دست یک چینی شاید فرو رفته در معدن ما   

چه گوارا این آب  

چه زلال این رود   

 مردم روسیه و چین چه صفائی دارند    

خزانه ی دولت هاشان ز نفت و خون و گاز و جان و    

معادن ما پر باد   

 ایران را سبز نکنیم   

 سهممان از خزر را سبز نکنیم   

 مدودف زیبا آمد لب دریای خزر  

 روی زیبایش دو برابر شده ست   

 شادی اش صد برابر شده است   

 گونه ی سرخش سرخ تر شده ست   

 آه که چقدر خنده به او می آید   

 چهره اش را خندان تر کنیم   

 ایران را سبز نکنیم    

خزر را سبز نکنیم  

شاید چاوز هم بخواهد زیبا و خندان شود 

 ایران را سبز نکنیم 

 ما با تکه نانی خشک سیر میشویم  

سفره ی همسایه هامان رنگین باد 

 ایران را سبز نکنیم  

ما به سرما عادت داریم 

 گاز ما پیشکش همسایه های دور و نزدیک 

 تن آن نوگلان سرد مباد 

 ایران را سبز نکنیم 

 ایران را بی توپولوف نکنیم  

ایران را سبز نکنیم 

 ایران را سبز نکنیم

گرگها خوب بدانند،  

در این ایل غریب گر پدر مرد،  

تفنگ پدری هست هنوز  

 گرچه مردان قبیله همگی کشته شدند   

توی گهواره چوبی پسری هست هنوز  

 آب اگر نیست نترسید،که در قافله مان  

 دل دریایی و چشمان تری هست هنوز

من مسلمانم. /برسرم هالهءنور. /جانمازم پرچم. /مهرم  

زور. /قصر سجاده من. /من وضو باخون. /مردم پیروجوان

 میگیرم. /من نمازم را پی تکبیرةالحرام. فقیه. /پی

 قدقامت شورای نگهبان خواندم. کعبه ام بر لب چاه. /کعبه

 ام درتوی. /جمکران افتادست. /کعبه من مث یک

زندانی. /میرود راه براه. /میرود بند ببند. /حجرالاسود

من. /کلهء تاروسیاه اوباماست

• شبهای نوزدهم و بیست و سوم رمضان برابر با هجدهم و بیست و دوم شهریور در مهدیه تهران
• شب بیست و یکم رمضان برابر با بیستم شهریور تجمع سراسری موج سبز با حضور کروبی و موسوی و با سخنرانی خاتمی در حرم امام
• و در نهایت 28 رمضان برابر با 27 شهریور مصادف با روز قدس ، شرکت در نماز جمعه هاشمی رفسنجانی در تهران و تظاهرات سراسری جنبش سبز در سراسر کشور